zondag 8 mei - Naar Pangadaran

Een lange reis van Garuth/Cipanas naar Pangadaran. De eerste stop was bij het oude Sundanese dorpje Naga. Wij waren de eerste toeristen van de dag, zodat wij alles goed konden bekijken. Later kwamen er bussen Indonesiërs hetzelfde uitstapje maken, maar toen waren wij al bijna klaar met onze sight-seeing.

Wij kregen een tenger mannetje mee als gids, die later vertelde dat hij 47 jaar is en dat hij op de parkeerplaats woonde omdat zijn zus het ouderlijk huis mocht hebben en er geen nieuwe huizen bijgebouwd mochten worden. Hij vertelde leuk, en liet ons koffieplanten zien, tabak, kardomon en het zaad daarvan dat naar pepermunt smaakt, kruidnagel (hele hoge bomen, dat had ik niet verwacht), twee soorten hoge rijst (zwart en wit: alleen voor de inwoners daar) en de traditionele voor de export. Mannen en vrouwen waren druk bezig met de rijst: uit de halmen slaan, het kaf van de korrels scheiden, te drogen leggen, etc etc. Trouwens onderweg zagen wij ook overal rijst liggen om te drogen, gewoon op een laken of in platte schalen, maar alles fijn langs de weg. Iedereen zit ook langs de weg, woont langs de weg, van fijnstof heeft nog nooit iemand gehoord lijkt het. De huisjes in de kampung staan erg dicht op elkaar, zoals in de kampung waar wij waren bij Bogor. In een van de huisjes mochten wij binnenkomen, de keuken en de kamers fotograferen, en muziek maken met de instrumenten die in een van de kamers lagen, heel leuk, alleen is ons maatgevoel niet helemaal geweldig. Wij werden ook aangespoord om gebruik te maken van een hokje boven een soort vijver met vissen erin, maar dat sloegen wij beleefd af. Wij wisten al dat dat het toilet was. De schapen van het dorp stonden in een piepklein hokje, kassian ja.. Bij de (houten) moskee hingen een grote boom-trom om de mensen naar de moskee te krijgen en een tong-tong voor andere soorten oproepen van de bewoners. Op de terugweg naar ons busje (heel veel treden omhoog) maakte onze gids voor ons allemaal een sprinkhaan van een bananenblad, heel kunstig.
Wij hebben mangistan gegeten ter ere van onze moederdag (Isabelle kreeg er toch ook maar een) en daarna verder gereden, richting Pangadaran. De huizen werden steeds mooier, van steen, en ook de stalletjes langs de kant van de weg waren veel mooier/georganiseerder dan in de streek van Bogor tot Garuth. Wat verder opviel: er waren enorme uitgestrekte 'weilanden', lekker plat zoals bij ons, maar dan toch gewoon rijstvelden. Niks terrassen. Enorme tropische regenbuien onderweg!! En jullie gewoon het mooiste weer van Europa! Onderweg uiteraard weer lekker gegeten en na een hele lange rit - het laatste stuk door het pikdonker kronkelend over bergweggetjes - kwamen wij bij ons hotel aan: Puri Indah Beach. Nog even wat fruit gegeten, naar het strand gelopen (breed, zwart zand), de twee oudsten hebben nog gezwommen en nu gaan wij lekker slapen.