Beste bloglezers,
Wij hebben enige problemen met toegang tot internet. Daarom krijgen jullie hierbij een update van onze belevenissen van de laatste drie dagen.
Na dit bericht zenden wij vermoedelijk geen bericht meer, maar ik zal onze avonturen er nog op zetten als wij thuis zijn. Wij hebben nog 1 volle dag om hier te genieten in Indonesië, en woensdag nog een deel van de dag.
Donderdagochtend om 7.00 uur zijn wij terug in Nederland, na een supermooie tocht over Java en Bali. Tot dan, liefs van ons allemaal!
maandag 23 mei
Gelukkig kon Jacqueline weer lopen, wel nog met de spalk om haar teen. Ons volgende avontuur was in het Bali Bird park. Dat was nog niet open toen wij daar aankwamen, dus zijn wij eerst naar een plaatselijke zilversmid gegaan. Weer een uitleg van het bewerkingsproces en een tipje van de sluier over het verschil tussen Yogya zilver en de manier waarop Balinezen hun versieringen aanbrengen. Net als in Yogya hebben zij heel weinig gereedschap, alles erg oud, maar de man die wij bez0chten maakt niettemin hele mooie dingen. Het ambacht wordt van vader op zoon doorgegeven, hij was ook alweer de zoveelste generatie zilversmid.
Vervolgens terug naar het vogelpark, dat is echt helemaal te gek! Wij hebben met allerlei sooren beesten in onze armen en op ons hoofd gestaan. Heel erg leuk om die dieren echt te voelen en van heel dichtbij te bekijken. Jacqueline dacht op een gegeven moment aan zwemmen met de dolfijnen en dook het water in bij de leguanen en andere reptielen. Het bleek niet helemaal vrijwillig, zij wilde gewoon een mooie foto maken van een leguaan die heerlijk lag te zonnen. Zij was wel bang dat er ook slangen in het water zouden zijn en zij kon er niet heel snel uitkomen. Maar zij is door geen enkel beest gebeten dus zij kon onbeschadigd maar wel drijfnat (zij was helemaal kopje onder gegaan) richting uitgang lopen. Inge had haar rode pareo om een of andere reden (vooruitziende blik?) in haar tas zitten, zodat Jacqueline nog een klein beetje ´gekleed´ het park kon verlaten. Gelukkig had zij zich geen pijn gedaan, haar horloge loopt nog en mogelijk is het fototoestel ook voldoende droog gebleven. Echt, wij beleven het ene avontuur na het andere. Nog even de zee in bij ons hotel, straks eten en dan is er alweer een mooie dag voorbij.
zondag 22 mei
In de boom precies voor ons balkon zitten allerlei soorten vogeltjes, die soms op de balkonrand komen zitten om met ons te praten.
Na ons heel uitgebreide ontbijt, naast de vijver waarin onder meer varanen zwemmen, gingen Jacqueline en Inge winkelen, de andere drie zijn meteen richting zee gegaan. Het stormde een beetje, waardoor er heerlijk hoge golven waren. Het was wel erg moeilijk om tegen de stroming in te zwemmen. Als je even niet oplette was je zo een heel eind verder beland.
Inge kwam later het strand op zwieren met een leuke rode pareo. Jaqueline had haar teen heel hard gestoten en was een beetje zielig. Verpleegster Rose en ik hebben deskundig vastgesteld dat de teen niet was gebroken. Met een afgebroken roerstaafje is de teen deskundig gespalkt, maar Jacqueline wilde liever verder in haar kamer blijven. Zij was wel heel trots op haar inkopen..
's Avonds naar het dichtsbijzijnde restaurantje gegaan, en eindelijk mijn boek uitgelezen.
zaterdag 21 mei
Alweer vroeg op om Ubud te verlaten. Eerst het Bali marine en safari park aan de zuid-oostkust en daarna door naar Sanur meer naarhet zuiden. Wij reden over een vrij nieuw aangelegde weg door allerlei dorpjes. Heel veel vrouwen waren in de kali's naast hun huis of langs de weg de was aan het doen. Kennelijk grote wasdag vandaag. Gewoon in de kleine waterstroompjes, boenen op de stenen zijkanten, ook her en der badende mensen langs de kant van de weg. Een eigen badkamer met mandibak is lang niet voor iedereen bereikbaar, om over een wasmachine maar te zwijgen. Een heel enkele keer zien wij een soort wasserette, maar daar heb ik er op Java en Bali nog maar 2 of 3 gezien. De dorpjes maakten wel een heel georganiseerde en vrij schone indruk, van de weg af gezien. Java lijkt veel primitiever en chaotischer.
In het park, dat een klein beetje tegenviel na de veel grotere Taman Safari in de buurt van Bogor, hebben wij ons toch weer goed vermaakt. Er was bijvoorbeeld een educatieve dierenshow, waar van alle kanten allerlei dieren het podium op kwamen rennen en buitelen, of aanvliegen, waar dan iets over werd verteld. Witte muizen/ratten, cavia's, hondjes, katten, apen, roofvogels, heel grappig gedaan en vrij natuurlijk. Wij zagen badende olifanten die op een gegeven moment het publiek nat 'trompetterden' - wij stonden toevallig aan de droge kant - en er was een olifanten-educatie-show. Daarin werd heel expressief getoond hoe de olifanten aanvankelijk heel veel bossen ter beschikking hadden, hoe op een gegeven moment mensen zich in hun territorium settelden en daar hun eigen eten gingen verbouwen en huizen neerzetten. De olifanten aten dat eten op, en liepen de huisjes omver. Daarna werd op hen gejaagd, en zij werden neergeschoten ook voor het ivoor van hun indrukwekkende slagtanden. Hoe meer mensen, hoe meer de olifanten in het nauw kwamden. Het eindigde ermee met dat een olifant een man die te water was geraakt eruit viste met zijn slurf. De verteller gaf mee dat er momenteel van alles aan wordt gedaan om mens en dier in harmonie en met respect voor elkaar te laten leven.
Wij gingen met een safari-busje door een stuk safaripark, en met een bootje door een stukje regenwoud, er was een aquarium kortom wij hebben ons daar een aantal uren heel prima vermaakt.
De reis naar Sanur verliep ook snel (weinig verkeer), en wij werden ontvangen met een gongslag waar ik enorm van schrok (ik stond er met mijn rug naar toe) en met bloemenkransen van frangipani= bloemen die heel erg lekker maar wel vrij sterk ruiken, en natuurlijk een heerlijk fris welkomstdrankje en gekoelde handdoekjes. Wij hebben een kamer op de derde verdieping, kijken schuin uit over de zee en hebben een boom met vele soorten vogeltjes erin pal voor ons balkon. Fantastisch! 's Avonds lekker gegeten in ons geliefde restaurantje 'Jegeg' dat mooi (meisje) betekent, met de overheerlijke 'beef rendang', daarna een wandeling langs de zee, paradijselijk allemaal. En voor ons doen erg lang in bed gelegen: tot wel 7 uur.
1 opmerking:
Lieve zussen en Isabelle, fijn dat de reis zo geweldig verlopen is, uitgezonderd de zere teen en het natte pak van Jacqueline. Jullie blijken grotere avonturiers te zijn, dan ik dacht.
Ik begrijp dat zo'n prachtige reis naar meer smaakt. Toch maar eerst naar huis, stel ik voor. Het is hier nu bijna vier weken heel rustig. Best lekker af en toe, maar nu verlang ik toch wel weer naar wat meer leven in de tent. En met Dorine in huis is dat in een mum van tijd voor elkaar, dat begrijpen jullie allemaal wel, nu jullie vier weken met elkaar hebben opgetrokken. Mooi dat dat ook gelukt is, want zo lang zo vaak elkaar zien, is, denk ik ook nog nooit voorgekomen. Gelukkig, samen uit, samen thuis. Ik hoop op Schiphol te staan, maar weet dat nog niet helemaal zeker. Het is hier nu volop actievoeren, 6 dagen per week, om sluiting van de bibliotheek te voorkomen.
Goede reis en tot gauw.... gelukkig.
Een reactie posten