Dit was weer een heel leerzame dag, ondanks dat onze chauffeur Hery zich had verslapen na die lange en vermoeiende rit van gisteren. Wij gingen ds: us te laat weg, maar wij hebben ons prima vermaakt met onze Pangadaran-gids Pak Momo (voor jaloerse zwagers: 56 jaar) die ook al wat NL spreekt.
Eerst gingen wij weer de plaatselijke kampung in, dit keer geen Soendanese maar een Javaanse kampung. Pangadaran ligt op de grens van west Java (Soendanees: Inge en Rose) en midden Java (Jacqueline en ik) en betekent eten (Panga= eten Soendanees, Daran=eten Javaans). Alles in de kampung wordt hergebruikt: wij zagen zelfs een oude tv die als bloembak voor de chilipeper wordt gebruikt. Eerst werd ons uitgelegd dat de 'bloem' van de kokospalm/klapperboom gula jawa (bruine suiker) geeft: de topjes worden afgesneden en dan wordt er een bakje/jampot onder gehangen waar de nectar in druipt. Zo'n palm moet het ene jaar voor de nectar zorgen, en het jaar daarop voor kokosnoten etc. Die kokosnoten /klappers worden uit de boom geplukt door iemand die met zijn blote kakkies de boom in klimt. Hij doet 100 klapperbomen per dag, en is heel gespierd. Geen klant voor jouw fitnesstraining, Laurens!
Dan worden alle kokosnoten 'gepeld' en dan gekliefd (in een enorm tempo, met een machete). Wij mochten de klappermelk drinken en de verse klapper smikkelen.
Vervolgens kwamen wij langs een omaatje die sirih-bladeren aan het pruimen was en ons liet zien hoe ze de bladen stampte en met wat kalk erbij in haar mond stopte. Wij wilden niet proeven. Wat pruimtabal erbij en lekker zitten kauwen.
Volgende leermoment: een kroepoek'fabriek'. De kroepoek (van cassavemeel) werd in de zon gedroogd (natuurlijk langs de weg, uitlaatgassen drogen extra goed). Na het drogen gebakken in drie enorme wadjans. De 15 medewerkers sliepen gewoon in de fabriek, en de brommers werden ook tussen de kroepoek gestald. Niettemin was dit de beste en meest schone fabriek in de wijde omgeving, en zij waren daar erg trots op.
Daarna door naar een vrouw die de nectar kookte tot gula jawa. Bij haar hebben we gula jawa snoepjes gesnoept en natuurlijk stukken gekocht.
Volgende stop: de wajang golek-maker en speler. Hij liet zien hoe hij die koppen sneed en voerde ook een heel spel op. Zijn grootvader en vader waren ook wajangpoppenmakers. Verder natuurlijk een heleboel fruitsoorten en groenten gezien, en schattige kindjes.
Na het verlaten van deze kampung gingen we de green canyon in met een bootje, maar eerst moesten wij nog over een rotan-brug die in 1921 voor het eerst door de NL is aangelegd. Hij is daarna diverse malen vernieuwd hoor: wij zijn er niet doorheen gezakt.
De green canyon was mooi, ook weer een waterval, heel veel ijsvogeltjes (niet scherp op de foto gekregen) en zelfs een varaan (ook niet scherp). Ik mopperde net dat er voor de toeristen minstens een opblaaskrokodil tussen de planten gelegd had moeten worden toen die opdook. Mooi zo. Nog even gevaarlijk gedaan door in een enorme waringin te klimmen en toen nog even naar het strand, waar een of ander beestje (krabje?) mooie patronen maakt.
Een hele mooie dag geweest - morgen een jungletocht! Slamat tidoer.
6 opmerkingen:
Prachtig zandpatroon! Als je de foto wat vergroot zie je allemaal kristalletjes of zandkorrels.
Mooi welbesteed dagje, zo te lezen.
Aan het gezicht van Roos te zien, is het waterstroompje heel erg koud, of vergis ik me daarin?
En die aap boven in de boom op een plankje moet wel Dorine zijn, altijd in voor gevaarlijke spelletjes. Je bent wel de jongste van de vier, maar vergeet niet dat je ook al heel lang geen twintiger meer bent. Ik wil je wel graag heelhuids terug. Nou ja, vooruit met één brandplekje dan. Slamat tidoer (wat dat dan ook mag betekenen).
Jullie verhalen worden steeds onbegrijpelijker (wij spreken geen indisch!)
Slamat betekent goed (dat weet ik wel) dus slamat dagje morgen maar weer.
Gaan jullie ook naar jullie geboorteplaatsen?
Ludo is al op zoek naar een leuk brommertje voor zijn avontuurlijke vrouw!
@Bas: Dorine heeft stiekem geoefend op een personeelsuitje (15m hoog in het klimbos). Zo'n waringin moet nu een eitje ("telur kecil") voor haar zijn.
Inderdaad een prachtig patroon. Ik had de foto bekeken voor ik de tekst las en vroeg mij al af wie dat zo gemaakt had, ... is het een crea-krab!
P.S.: selamat tidur / slamat tidoer = slaap lekker.
Selamat manis (hartelijke groeten), Frans
@Frans, hartelijk dank voor je uitleg, precies wat je van een bibliotheekmannen zoals wij mag verwachten.
Voor jou is het echt nagenieten, lijkt me. Ik heb je foto's gezien. Dat moet ook een indrukwekkende reis geweest zijn.
@Bas: het is ook echt nagenieten!
Ik zal met Dorine en Joke voorstellen een NPi-dependance te openen: Lembaga Kesehatan Gabungan di Jawa (met Venetys als standplaats).
En die foto's; er staat nog maar een fractie op de reisblog. Het VIP-account is nl. verlopen. Mijn pa en ik hebben 3000 foto's geschoten, en toen 1/3 op de site gezet.
Hallo Dorine,
Lekker aan het genieten? Wij genieten mee via jullie blog, prachtige foto's en verhalen.
Ik zit wel met een probleempje misschien. Over het VIP-project. Mevr. Singels heeft een e-mail met vragen gestuurd die i.v.m. het eindverslag VIP. Ze wil voor a.s. vrijdag antwoord. En die antwoorden weten Lonneke en ik niet. Kan jij zelf even naar je e-mail kijken? Of mij even bellen zodat ik het voorlees? Ik hoop dat het lukt.
Veel plezier verder!
Groetjes,
Ria (NPi)
Een reactie posten